(( برخی چنینند که بلندی خود را در پستی دیگری، دیگران می جویند . به هزار زبان فریاد می زنند که: تو نرو تا ایستاده من ، بر تو پیشی داشته باشد ! این گونه ادمها ، از آن رو که در نقطه ای جامد شده و مانده اند ، چشم دیدن هیچ رونده و هیچ راهی را ندارند . کینه توز ، مار سر راه ! ))
کسانی که نه در رفتن معنا می یابند و نه در ساختن راهی برای رفتن دیگران ، چنین هستند . تو گویی چون به هر دلیل ایستاده اند و توانایی ندارند که به خواسته هایشان برسند و شاید از روی حسادت می خواهند از پیشرفت دیگران هم جلوگیری کنند . آنهایی که حفظ هویت خویش را فقط در حذف دیگران می جویند . در محیطهای کاری و زندگی روزمره اینگونه افراد را براحتی می بینیم . کوچک هایی که تحمل دیدن بزرگی دیگران را ندارند و تنها راهی که برای بقا می جویند حذف دیگران است . دلیل عمده این نوع رفتار حسادت است .
اغلب روانشناسان توافق دارند که حسادت یکی از شایعترین هیجانات انسانی است که مستقیماً به روابط بین افراد مربوط میشود . حسادت نتیجه آن است که فرد احساس آشفتگی ، ضعف و ناتوانی ، پوچی ، آسیب پذیری و ترس شدید می کند . انسان حسود ، علاوه بر اینکه آنچه دیگری دارد می خواهد ، آرزو و خواسته او این است که طرف مقابلش اصلاً آن چیز را نداشته باشد و از نارحتی و نداری شخص مورد نظرش احساس رضایت می کند . انسان حسود پشت سر دیگران آزارشان داده ، با غیبت از فرد او را ترور شخصیت می کنند. بنابراین حسادت رفتار و عمل غیر عادی است که فرد در مقابل عدم موفقیت در رقابت و همچشمی با دیگران ( اعم از کودک یا بزرگسال ) از خود بروز می دهد .
به زبان ساده تر : حسادت عبارت است از يک احساس منفي كه با ديدن امتيازي كه ما نداريم يا آرزو داريم که فقط خودمان آن را داشته باشيم، به ما دست دهد. حسادت يک احساس منفي است که با احساس اندوه، تكدر روح، نارضايتي از خوشبختي ديگران (خصوصا نزديكان) همراه است. با توجه به آثار روحي رواني حسادت و مشكلاتي كه اين احساس منفي در روابط بين انسانها پيش ميآورد و نارضايتي عمومي كه ايجاد ميكند، چارهانديشي براي مبارزه با آن ضروري به نظر ميرسد.
بر خلاف تصور عموم حسادت ويژگي رفتاري و شخصيتي ارثي نيست و در نتيجه با ايجاد و اجراي راهکارهاي مناسب در خانواده و اجتماع ميتوان مانع پيشرفت و حتي بروز آن شد. بنابراين عوامل محيطي از دوران کودکي و در مراحل رشد باعث آن ميشوند. یعنی حسادت هیچ دلیل بیولوژی ندارد بلکه به مرور زمان و در اثر تجربیاتی که شخص حسود در زندگی بدست میآورد، شکل میگیردمعمولاً شخصیت حسود در اثر شناخت فردی غلط گسترش مییابد .
بنابراین حسادت از جمله هیجانات درونی است كه ذاتی نیست و مثل خیلی صفات دیگر از طریق تعامل با محیط و تربیت و در نتیجه زندگی اجتماعی به وجود می آید و اگر به خوبی هدایت نشود ممكن است تاثیرات منفی در زندگی داشته باشد چرا كه شخص حسود هم به خود لطمه می زند هم به دیگران.ریشه حسادت بزرگسالان را باید در دوران كودكی آنها جست وجو كرد. در واقع محیط و خانواده تشدیدكننده حس حسادت هستند و اطرافیان با رفتارهای نادرست خود این حس را در كودك تقویت می كنند. غالباً حسادت ریشه در کمبود عزتنفس و اعتماد به خود دارد و در نتیجه به درجات مختلف، بر حسب این که میزان و سطح عزتنفس و اطمینان فرد چقدر باشد، بر روی افراد تأثیر میگذارد.
در برخی موارد، میزان آن شدّت میگیرد و شروع به منحرف کردن فکر فرد میکند و اینجاست که جنبه مخرّب به خود میگیرد. این نوع حسادت، غیرعادی یا نابهنجار است و روانپزشکان آن را حسادت بیمارگونه مینامند. حسادت بیمارگونه در برخی موارد حاد ممکن است به خشونت و حتی جنایت و مرگ بینجامد. .
پرفسور رولف هوبل معتقد است فقط اگر خوشبختی و آزادی را در دنیا به طور مساوی تقسیم کنند دیگر حسادتی وجود نخواهد داشت، زیرا هر جا که تفاوتی وجود دارد در حقیقت ریشه حسادت کاشته شدهاست.

